خاطره های بد را فراموش کنیم
اولین کشف بزرگ و در واقع مهم ترین کاری که NLP کرد، کمرنگ کردن تصویرهای ذهنی است . باید پذیرفت که شخصیت ما چیزی غیر از انبوهی از تصویرهای ذهنی نیست . آنچه آموخته ایم ، هر نوع مهارتی که کسب کرده ایم ، و همه ی تجربه های ما به صورت تصویرهایی در ذهن ما بایگانی شده اند .
این تصویرها از بسیاری جهات به ما کمک می کنند . بدون این تصویرها تقریبا هیچ می شویم . اگر این تصویرهای ذهنی نباشد احتمالا با گیاه فرق چندانی نخواهیم داشت . اما از سوی دیگر برخی از این تصویرها نیز ممکن است مزاحم زندگی ما شوند . در اوایل دهه ی 1970 که اصول اولیه ی NLP کشف شد، به منظور تغییر کیفیت های فرعی تصاویر ذهنی به کار گرفته شد . پس از اینکه مشخص شد که با این شیوه می توان خاطره ها (یا همان تصاویر ذهنی) را دستکاری کرد ، از آن برای کمرنگ کردن یا فراموشی نسبی خاطره های بد استفاده شد . بعدها برای رفع فوبیا (ترس) ، ترک عادتها و رفع وسواس ها از NLP استفاده کردند . این جریان هنوز هم ادامه دارد و هر روز تکنیک های تازه ای برای رفع مشکلات کهنه کشف و ارائه می شود .
تراما چیست ؟
خاطره های تلخ و ضربه ها و آسیب های روانی را اصطلاحا "تراما" می نامند . بعضی از این تراماها ، مثلا حوادث دردناک طبیعی ، عشق شکست خورده ، تصادف های وحشتناک یا مرگ عزیزان ممکن است آثار بسیار بدی بر زندگی افراد بگذارند . ریشه ی بسیاری از ناراحتی های روانی همین خاطره های ناخوشایند هستند . این خاطره ها ممکن است موجب ترس ، افسردگی ، وسواس و امثال آن شوند .
خانمی که از جنس مخالف هراس داشت ، می گفت: "در سن یازده سالگی و در زمانی که داشتم به مدرسه می رفتم ، در یک کوچه ی خلوت پسری به من حمله ور شد . من هراسان برگشتم و خودم را به داخل منزل انداختم . پس از آن واقعه از مردها ترسیدم و تا کنون که 34 سال دارم هنوز ازدواج نکرده ام و هر وقت مردی را می بینم که به من خیره شده است بدنم به لرزه می افتد."
افسردگی ها ، وسواس ها و وسوسه ها هم ممکن است با خاطره های ما مرتبط باشند . لازم به یادآوری است که این عوارض همیشه هم بر اثر خاطره های هولناک پدید نمی آیند ، بلکه نوع تربیت دوران کودکی ، سخنان معلمان و اطرافیان ، فیلمها ، کتابها ، و نظایر آنها هم ممکن است موجب ترس های مرضی و وسواس ها شوند . اما اگر خاطره ی خاصی موجب پیدایش یا تشدید این عوارض شده باشد ، می توان نتیجه گرفت که به احتمال زیاد با کمرنگ کردن آن خاطره ، عوارض ناشی از آن هم بهبود می یابد . در ضمن باید توجه داشت که این راهنمایی ها شما را از مراجعه به روان پزشکان متخصص و معتبر بی نیاز نمی کند ، بلکه اصولا انواع شیوه های روان درمانی در کنار روش های رسمی پزشکی و دارویی است که می تواند نتیجه بخش باشد .
نحوه ی کمرنگ کردن
باید دانست که هیچ خاطره ای را نمی توان از میان برد . خاطره های ما همیشه با ما هستند ، ولو اینکه آنها را فراموش کرده باشیم . خاطره های فراموش شده هم گاهی در اثر بعضی حوادث دوباره در ما زنده می شوند و به یاد می آیند و همین نشان می دهد که هر چند فراموش شده اند ، اما در واقع از میان نرفته اند . از سوی دیگر هدف ما هم نباید این باشد که خاطره ای را به کلی از میان ببریم . همین که آنها را کمرنگ تر کنیم و به اعماق تاریکتر ذهن ببریم کافی است ؛ زیرا در این صورت کمتر در دسترس هستند و آزارندگی آنها به کلی از میان می رود . اگر خاطره ای از میان برود ، بخشی از شخصیت خود هم از میان می رود .
شاهکار NLP این است که تصویرهای زنده ، پررنگ ، بزرگ ، نزدیک و خود احساس را تبدیل به تصویرهایی می کند که کمرنگ و خاکستری ، کوچک ، دور ، و دیگر احساس هستند و چون تاثیرگذاری آنها اندک است ، لذا شخص را آزار نمی دهند . پس از آن باز هم آن فرد می تواند آن خاطره را برای دیگران تعریف کند اما دیگر دچار هیجان های زاید ، تشنج و اندوه غیر ضروری نمی شود . بلکه با خونسردی و به طوری که انگار آن واقعه برای شخص دیگری اتفاق افتاده است آن را تعریف می کند .
اگر ترس ، اندوه ، افسردگی ، یا هر چیز دیگری بر اثر حادثه ی خاصی پدید آمده باشد ، آن خاطره ی خاص را کمرنگ و کم اثر می کنیم . اگر هم خاطره ای وجود نداشته باشد و یا شخص نتواند آن را به یاد آورد ، ناچار ابتدا خاطره ای را می سازیم و سپس آن خاطره ی ساختگی را کم اثر می کنیم .
منبع :
مهدی مجردزاده کرمانی - مجله موفقیت
با اقتباس از :
کاربرد روانشناسی در زندگی عادی
دایره المعارف ویکی پدیا
مطالب جدید و جذاب مثل این مطلب را در صندوق ایمیل خود دریافت نمایید
مطالب ما را از طریق فید(RSS) دنبال کنید نمی دانید فید(RSS) چیست؟
ارسال به:
*
*
*
*
*
*
*
*
